Unterwegs im Iran

سال پیش بود. خانم و آقایی از یک آژانس مسافرتی آلمانی برای دیدار گیله بوم و آشنایی با کسب و کار زنان روستایی پیش ما آمدند.

گیله بوم را دیدند و غذایی خوردند. بعد، از چند مزرعه و کارگاه چادرشب بافی دیدن کردند. قول دادند برمی گردند و در نشریه خود، در مورد قاسم آباد و زنان، می نویسند.

امسال یک عکاس ایرانی و یک نویسنده آلمانی، زودتر آمدند. جنگل رفتیم. چادرشب بافی دیدیم. مزرعه چای، باغ های پرورش گل و درخت، شالیزار.

رفتند. نوشتند. معرفی کردند. حالا وظیفه ما چه سنگین تا قاسم آبادی، آبادتر و زیباتر از همیشه، به جهان بشناسانیم.

روستا گردی ایسل‌ کو

ایسل کو

ایسل به معنی مکان یا حوضچه ذخیره آب برای آبیاری شالیزار است. از گیله بوم پیاده روی را به سمت سل یا آبگیرهای برنج قاسم آباد آغاز می‌کنیم. از کنار شالیزارها می‌گذریم. راه باریکه ای کنار باغ کیوی ما را به سل‌ها می‌رساند. مسیر را ادامه می‌دهیم تا به ایسل کو و ساحل ماسه‌ای قاسم آباد برسیم.

روستا گردی ایسل کو در قالب یک برنامه پیاده روی اجرا می شود. طول مسیر 2 کیلومتر و مدت زمان پیاده روی حدود 2 ساعت است.

کوچه باغ‌ها همه شنی هستند. چشم انداز دریا از کنار شالیزارها دیدنی است. گاوها و ورزاها مشغول چرایند. از کنار باغ چای می‌گذریم. باغ کیوی و رودخانه‌ای فصلی که به موازات جاده ادامه دارد. اوایل بهار و اواخر تابستان شالیزار پر جنب و جوش است. اولی به خاطر نشا برنج و دومی به خاطر برداشت آن. اردک‌ها لابلای نیزارهای سل و قورباغه‌های سبز همنشین آنها. گیاهان دارویی و معطر در کنار مسیر هستند که راهنمای محلی آنها را به شما می‌شناساند. دست آخر به گلکده ضامن آهو می‌رسیم که به خوبی با درختان و گیاهان تزیینی آرایش شده است. بعد از عبور از جاده اصلی، به ساحل رسیده‌ایم و می‌توانیم پارو بزنیم یا با قایقی به محل صیادان برویم.

کروکی روستا گردی ایسل کو:

کروکی روستا گردی ایسل کو

کروکی روستا گردی ایسل کو

 برنامه های پیاده روی مشابه: روستا گردی میش سِره دشت

روستا گردی خشکه‌ لات

مشاهده آماده سازی زمین برای نشاء در روستا گردی خشکه لات

لات به دشتی آبرفتی و اغلب سنگلاخی گفته می­ شود که باعث چنین دشتی، رودخانه ها هستند.

جاذبه های روستا گردی خشکه‌ لات عبارت است از: سیل بند خشکه لات. بستر فرسایشی رودخانه خشکه لات. شالیزارها، و کارگاه ذغال سازی است. مسیری خاکی و شنی را طی می­ کنیم که به جاده لوله گاز معروف است. این جاده از جنوب روستاهای قاسم آباد و بندبن تا خشکه لات ادامه دارد.

روستا گردی خشکه‌ لات در قالب یک برنامه پیاده روی اجرا می شود. طول مسیر 9 کیلومتر و مدت زمان پیاده روی حدود 4 ساعت است.

از گیله بوم به سمت لوله گاز و از آنجا بعد از عبور از رودخانه به شالیزارها می رسیم. از سمت جنوب دامنه­ های سرسبز و جنگلی گیشارکوه و از سمت شمال چشم انداز خوبی به دریا وجود دارد. بعد از یکساعت به کارگاه ذغال سازی می­ رسیم. نحوه تولید زغال را می­ بینیم. گپ زدن با کارکنان و صحنه دود غلیظ زرد و سفید رنگی که محوطه را فراگرفته، جویبارهای فصلی،  زیبایی مسیر را دوچندان می­کند. فصل بهار همراه با کرت‌بندی زمین‌ها و نشا کردن جوانه‌های برنج است. زنان در یک کار گروهی نشا می­ کنند زمین‌ هایی را که مردان از قبل کرت‌ بندی کرده‌اند.

به قاسم‌آباد علیا می­ رسیم. محلی در نزدیکی جاده اصلی اسبانی بارکش و قوی هیکل را مشاهده می‌کنیم. کندوج‌ها و خانه‌های کرسی بلند هنوز وجود دارند. به بندبن می­رسیم.

دو طرف مسیر شالیزارها پلکانی می­ شوند تا به سیل‌بندی به عرض ۴۰ متر می‌رسیم. ساحل رودخانه سنگی و صخره‌ای است. فصل پاییز، زمستان، و بهار آبشار پهن و پرغرشی ایجاد می­ کند. در امتداد رودخانه چشمه سارها از بالادست و دیواره‌ها به رودخانه سرازیر هستند. بستر رودخانه به شدت فرسایشی و چشمگیر است. خاک رنگین منطقه زمانی برای کاهگل زرد و قرمز نیز استفاده می‌شده است.

 دیواره ها و رودهای پرشور در روستا گردی خشکه‌ لات

رودهای پرشور

به روستای خشکه‌ لات می­رسیم. دیواره‌های رودخانه تا رسیدن به ساحل دریا با ما همراهند. برنامه تمام شده است. به گیله بوم برمی‌گردیم.

کروکی روستا گردی خشکه‌ لات:

کروکی روستا گردی خشکه‌ لات

کروکی روستا گردی خشکه‌ لات

روستا گردی میش سِره دشت

میش سره دشت

میش سره دشت جایی است که اگر میخواهید صد سال عقب برگردید و جلگه شرق گیلان را در آن موقع ببینید پیشنهاد می کنیم دست به کار شوید. از گیله بوم راه بیفتید و در جاده اصلی روستا، خیابان شهید حجت علی پور را ادامه دهید تا به خیابان بهارستان برسید. این خیابان را ادامه دهید تا پس از 15 دقیقه به می سره دشت برسید.

میش سره دشت یعنی چراگاه میش، مملو از کونوس یا ازگیل است و در اواخر فصل پاییز و زمستان می توانید ازگیل بخورید. مواظب تیغ ها باشید. بهتر است دستکش بپوشید. میش سره دشت را به سمت جنوب ادامه دهید و در امتداد جاده شنی به باغ های پرتقال وسیعی برسید. بوی بهار نارنج در اردیبهشت ماه، صحنه میوه چینی و بارگیری میوه ها در زمستان با خودروهای باری صد سال پیش و دست آخر دیدن چشم انداز دریا، پرنده نگری و سقوط و صعود ابرها در دامنه گیشار از جاذبه های این منطقه است.

میش سره دشت را در جاده شنی کمی به سمت جنوب ادامه دهید تا به کوچه باغی سمت راست جاده برسید. کوچه باغ را به سمت غرب ادامه دهید تا بعد از بیست دقیقه به جاده سیالات برسید. این جاده شنی را پایین بیایید تا به دو راهی چاله سرا و سپس به کوچه ابریشم 1 و گیله بوم برسید.

رفت و برگشت به میش سره دشت از گیله بوم و یکساعت تفرج در آن حدود چهار ساعت طول می کشد.

میش سره دشت همه فصل ها خوب است.

جاذبه های مسیر: باغچه های گل و گیاه، چشم انداز گیشارکوه، باغ های پرتقال، جنگل کونوس

کروکی روستاگردی میش سره دشت:

کروکی روستاگردی میش سره دشت

کروکی روستاگردی میش سره دشت

برنامه های پیاده روی مشابه:روستا گردی ایسل‌ کو