سفر با اطلاعات مسافران و تجربه ها

یک گونه سفر این است که به کشوری بروی و با آدرسی که از مسافران می گیری، یعنی مسافرانی که در فرودگاه، شهر یا نخستین اقامتگاه می بینی، سفرت را برنامه ریزی کنی. درست مثل کاری که مهمانان دانمارکی ما کردند. خب البته حواشی کار هم جالب خواهد بود. نتیجه سفر به، اقامتگاه میمند کرمان، اقامتگاه نار تی تی یزد و سرانجام به گیله بوم انجامیده است. طی گفتگو با این مهمانان، تجربه های آنان را با شما می گوییم باشد که کمی راهگشا باشد:

هرگز طمع نکنید مبلغی بیشتر از عرف منطقه برای راهنمایی، حمل و نقل و غیره کسب کنید. اگر اقامتگاه باشید، راهنما باشید یا هر عاملی دیگر در چرخه گردشگری. همانگونه که آدرس مسافران دیگر، مهمانان را راهی منطقه یا اقامتگاه شما می کند، به همان ترتیب و بیشتر از آنرا از دست خواهید داد اگر درست رفتار نکنید. تجربه این دوستان از کسانی که به عنوان لیدر، خود را به اینان معرفی کرده بودند، جالب نبود و البته ما گفتیم که بهتر است از چند منبع، قیمت بخواهید و سپس تصمیم بگیرید.

بعد از دو روز اقامت در گیله بوم، این مهمانان دوباره به میمند برگشتند. تجربه بودن میان مردم منطقه، آداب و رسوم سنتی آنان و گله های گوسفندان و شکل سنتی روستا آنقدر جذاب بود که از تجربه کردن ماسوله و قلعه کلیبر گذشتند و به کرمان بازگشتند. تجربه ای که اگر غفلت کنیم، سراب مدرن نشینی و گرفتاریهای شهر نشینی، ممکن است نابودش کند.

 و حالا یک پرسش اساسی: گردشگر خارجی که بهترین هتل ها و شهرنشینی ها و جاذبه های مدرن را داشته، در کشور ما بیشتر دنبال چیست؟؟ هتل؟ شهر بازی؟ ترافیک تهران یا …..شما قسمت خالی را پر کنید.

درود بر دکتر طالقانی که همیشه می گفت روستاها را هتل نکنید.

رکورد ۲۵ کیلومتر جنگل پیمایی در ۷ ساعت

نخستین مهمانان گیله بوم از استرالیا که مسیر جاده قدیم جوردشت را پیاده پیمودند.

درود بر همت شان که به این شیوه، بنزین کمتری مصرف کردند و هوا را کمتر آلودند.

رکورد دار ۲۵ کیلومتر جنگل  پیمایی در مدت ۷ ساعت.

امید زین پس مهمانان ایرانی نیز بیشتر به پیاده روی و جنگل پیمایی روی آورند.

جواهردشت چه می شود؟

حالا که از جاده جواهردشت بالا میروی، دیگر محال است که نخاله های ساختمانی، کیسه های سیمان و گچ و پلاستیکها را در امتداد جاده نبینی. ساخت و ساز به امید بالا رفتن قیمت زمین، همچنان ادامه دارد و این، همان سود و منفعت اشخاصی است که به بهای نابودی جنگل و جواهردشت رقم میخورد.

سنگفرش ورودی جواهردشت در حال خرابی است و مغازه های دورتادور بازارچه در نهایت بی نظمی ساخته شده اند.

معماری که چه عرض کنم در هم تنیدگی تاسف بار در دل طبیعت بکر. چه بودیم و چه شدیم! صدای زوزه موتورهای هوندا و آلودگی صوتی که به تدریچ، گردشگران را فراری خواهد داد.

خوراک اینجا، فقط گوشت است و وفور قصابی ها، شما را به هیجان وامیدارد. این یعنی فرسایش خاک و از بین رفتن مراتعی که جای جای آن رد پای گوسفندان و خودروهای 4WD پیکره دشت را زخمی و مجروح کرده است.

جواهر دشت، جاده اش هنوز آسفالت نشده و برق ندارد. دیری نخواهد بود که برق می آید، جاده آسفالت می‌شود.  دیگر همه در حسرت ییلاق و خنکی آن خواهند بود. دیگر در تابستان سراغی از یخ و برف در کوه های سماموس نگیرید.

اکنون، درختان جنگل را تمام خانه ها در این منطقه، می بُرند تا خنکی و سرمای بهار و شبهای تابستان را کمتر کنند، غافل از اینکه دور نخواهد بود که خانه ها به مدد برق، کولرهای اسپیلت نصب کنند. معدن شن و ماسه در جاده ورودی جواهردشت، گل سر سبد منطقه است. کوه تراشیده می شود، درختان قطع می شوند تا از دل جنگلهای هیرکانی، ماسه بیرون آید برای ساخت و سازی بی هویت، غمبار و بی سرانجام.

آنقدر در انفعالم که حتی حوصله نمی کنم به وانت هایی که چوبهای بریده شده را پشت ماشین حمل می کنند چیزی بگویم! اصلا چه بگویم! مگر ما ملت باهوشی نیستیم؟

پانزده آذر94: تولد دو سالگی گیله بوم

فهرست پیشنهادهای مسافران را نگاه می‌کردم. ششصد پیشنهاد ثبت کرده‌ایم که این آخری‌ها بیشتر مربوط به آب است. همین وادارمان کرده است در برنامه‌هایی که برای وقت آزاد میهمانان داریم، کیت آبی را بسازیم و اثر از بین بردن پوشش گیاهی را بیشتر نمایش دهیم. به فکر تولید و تامین فیلم‌های کوتاهی هستیم که این اثرگذاری را بیشتر داشته باشیم.

ناخودآگاه به عقب برمی‌گردیم. چقدر به چاله سرا رفتیم. درخت چهار طاقی شکست و صدایش را نشنیدیم. حال و روز چای در یکی از کارگاه‌ها کمی بهتر شده است اما هنوز از کارخانه نخ و قرقره گیلان، پاسخی نگرفته‌ایم. سفال ماچیان همچنان گمج می سازد و چادرشبها همچنان بافته می‌شوند و خوشبختانه حلاج رضایی و شاه‌نظری، همچنان نمدمالی می‌کنند.

حس بسیار عجیب و ارزشمندی است که از طریق گردشگری، بتوانیم کمی از صنعتگران و تولیدکنندگان حمایت کنیم. حس ارزشمندی است اگر لقمه‌ای به‌دست می‌آوریم بتوانیم آنرا منصفانه با دیگران تقسیم کنیم.

زمانی می‌گفتیم کشتی سازی بزرگترین و اشتغال‌زا ترین صنعت است. وقتی به اینجا، یعنی گیله بوم رسیدیم، دیدیم و آموختیم گردشگری بسی فراتر است. با مفهوم اکولوژ بیشتر آشنا شدیم و فهمیدیم اگر به معنی واقعی پیاده و اجرا شود، بسا که زودتر در مسیر رشد بیفتیم. پای صحبت دکتر طالقانی نشستیم و یاد گرفتیم باید با گذشته نزدیک خود بیشتر آشنا شویم و به همدیگر بشناسانیم.

اما افسوس می‌خوریم که سد پلرود همچنان ساخته می‌شود. ناراحتیم که جواهردشت نیز اسیر ساخت و ساز شده است و طلای سبز منطقه محافظت شده سرولات، گرفتار کارخانه تولید شن و ماسه. یقین می‌دانم مسئولان این سد و این کارخانه اگر فواید گردشگری را می‌دانستند، همین امروز تعطیلش می‌کردند و با جان و دل، سعی در احیا کوهپایه‌هایی می‌کردند که اکنون عریان شده‌اند و در سرمای خزان شکننده شده‌اند.

به همه چیز دست‌اندازی کرده‌ایم. نمی‌دانم چرا کمتر می‌آموزیم و به قول مهندس بلوچ، کمتر می‌بینیم.

افسوس می‌خوریم که ویلاسازی همچنان ادامه می‌یابد و پاکتراشی جنگل‌ها ادامه دارد. ساختمان‌ها همچنان رنگ می‌بازند، بلندتر می‌شوند و اسیر بی‌هویتی می‌شوند. افسوس؛ تهران الگوی شهرهای دیگر شده است حالیکه خود بی الگوست.

مسافران، امید ما هستند. بسیار چیزها از آنها آموختیم. سرلوحه کار خود کردیم. قاسم آباد، دیار گیلان، روستایی خوب، با مردمی کاردان، احوالپرس همه شما خوبان است.

پانزده آذر: تولد دو سالگی گیله بوم

پانزده آذر: تولد دو سالگی گیله بوم

پشیمان از جنگ، در خدمت گردشگری

جیپ کاام

این خودروها، عمری در کار جنگ و ویرانگری بوده اند.

حالا پس از بازنشستگی، در خدمت گردشگری هستند.

می توان هزینه های جنگ را برای گردشگری و شناخت تمدن ها صرف کرد؟! نمی توان؟

سافاری جواهردشت

سافاری جواهردشت

گذر از ساحل دریا به دل جنگل، عبور از جاده‌های مه‌ آلود و رسیدن به «دشت بالا» یا همان «جوردشت». جور در زبان گیلکی به معنی بالاست که در مرور زمان کلمه جوردشت به جواهردشت تبدیل شده، و چه تغییر زیبایی، که جور دشت مانند جواهری در دامنه کوه سماموس می‌درخشد.
مکان: شرق گیلان، بین شهرهای کلاچای و چابکسر، جاده سیاهکلرود.
طول مسیر و زمان رفت و آمد به جواهردشت:
حدود ۲۰ کیلومتر (۳۰ دقیقه) جاده آسفالته کوهستانی
حدود ۲۰ کیلومتر (۱ ساعت) جاده خاکی کوهستانی در دل جنگل
جاده خاکی دست‌انداز زیاد دارد، خود را برای یک جیپ سواری پرهیجان آماده کنید

برنامه های قابل اجرا:
برنامه‌ یک روزه: حرکت صبح زود از گیله‌بوم با ماشین آفرود یا جیپ‌های قدیمی. گشت و پیاده‌روی ۲ تا ۳ ساعته در جنگل و جواهر دشت.خوردن غذاهای محلی. گشت در دامنه کوه. بازگشت در عصرهنگام به گیله‌بوم.

برنامه‌ ۱.۵  روزه نوع اول: حرکت پس از صرف صبحانه از گیله‌بوم با ماشین آفرود یا جیپ‌های قدیمی. گشت در دل جنگل، صرف ناهار با غذاهای محلی. استراحت و گشت در جواهر دشت، اقامت و شام در خانه‌های محلی روستاییان. صبحانه با لبنیات تازه و نان محلی، بازگشت پیش از ظهر به گیله‌بوم.

برنامه‌ ۱.۵ روزه نوع دوم: حرکت در بعد از ظهر با ماشین آفرود یا جیپ‌های قدیمی. گشت در دل جنگل، صرف شام با غذاهای محلی و اقامت در خانه‌های محلی روستاییان. صبحانه با لبنیات تازه و نان محلی، گشت در جواهردشت، صرف ناهار و بازگشت به گیله‌بوم.

جوردشت

جواهردشت

صعود قله سماموس

سماموس: بلندترین قله استان گیلان

جاده دسترسی به جواهردشت از سیاهکلرود است که خاکی است و پستی و بلندی و برخی مقاطع شیب تند دارد. در منطقه خیاط محله سیاهکلرود جیپ‌های مدل کا.ام برای رفت و برگشت مسافر وجود دارد. مدت صعود قله سماموس از گیله بوم یک و نیم روز است. امکان شب مانی در خانه محلی و صرف غذای محلی وجود دارد. توصیه می‌شود مسیر با راهنمای محلی پیموده شود.

نیازمندی‌ها: کوله و کفش مناسب. باتوم. لباس اضافه و گرم در فصل بهار. جوراب اضافه. چراغ قوه، کیسه خواب.

بهترین زمان صعود: اواخر بهار و تابستان

ارتفاع قله: 3680 متر

از خیاط محله تا جواهردشت یا جور دشت {دشت بالا دست} حدود یکساعت با جیپ‌های کا.ام طول می‌کشد. بهتر است شب مانی در ییلاق جوردشت انجام شود تا بدن با ارتفاع هم هوا شود. صبح زود با یک تیم کوهنورد متوسط می‌توان در مدت 6 الی 7 ساعت قله را صعود کرد. مسیر قسمت‌هایی با شیب ملایم است و سپس به تدریج شیب بیشتر می‌شود. در ارتفاع چشم انداز بی نظیری از ساحل دریای کاسپی حتی تا ساحل چمخاله وجود دارد.

شرایط جوی اغلب بگونه‌ای است که ممکن است لحظاتی به‌طور کامل در بالای پهنه‌ای از دشتستان ابری قرار بگیرید و مدتی بعد ابرها کنار روند و دوباره دریا و ساحل پدیدار شوند. کسانی که منطقه علم چال رفته باشند به‌خوبی می‌توانند شرایط منطقه علم چال و چشم انداز جنگل‌ها و ساحل دریای کاسپی اینجا را مقایسه نمایند. سماموس بلندترین قله استان گیلان است و کوهستانی آهکی است.

قله‌ها از دیرباز برای ایرانیان گرامی و باشکوه بوده‌اند. معنی سُماموس را مکان مقدس گفته‌اند. در برنامه‌ای دو روزه می‌توان از سماموس به سمت لپاسر رفت و سپس از مسیر جواهر ده یا جور ده {ده پایین دست} برگشت.

برنامه های کوهنوردی مشابه: صعود قله گیشارکوه