کیسه پلاستیکی را در ساحل جانگذاریم

به مناسبت 21 روز بدون پلاستیک

کیسه های پلاستیکی در آب، شبیه به ژله ماهی می شوند و این هنگام است که لاک پشتها آنها را می بلعند و بعد از مدتی، کشته می شوند. بخواهیم یا نخواهیم همه ما در این جرم، سهم داریم.

وقتی معده حیوان با پلاستیک هضم نشدنی پر می شود، جهاز هاضمه از کار خواهد افتاد.

بادکنکهایی که به هوا می فرستیم، در صورت سقوط در آب، مانند کیسه های پلاستیکی، حیوانات آبی را می کشند.

پدر و مادرها می دانند چگونه کیسه زباله های خود را در حضور کودکان به خودرو برگردانند.

پدر و مادرها میدانند و به جای خرید بادکنک، با بچه های خود در ساحل، قصر ماسه ای درست می کنند.

پیشگیری؛ از درمان گذشته است!

به مدت یک هفته، مسوولیت بازیافت زباله های خانگی یا شرکتی خود را به عهده بگیرید. یعنی فکر کنید تمام زباله هایی که به هر شکل در مدت یک هفته تولید می کنید را خودتان باید بازیافت کنید و دوباره مصرف کنید…. به امتحانش می ارزد. یقین، تیتر داستانک ما را تابلو خواهید کرد.

پیشگیری از ورود زباله به اقامتگاه های گردشگری تا آنجا مهم است که امروزه از ارکان زندگی سبز قلمداد می شود.

در گیله بوم بطری های دوغ را با ظرفی فلزی جایگزین کردیم. هر ظرف ۴ لیتری معادل دو بطری پلاستیکی است. در نظر بگیرید که آخر هفته های تعطیل و شلوغ گیله بوم، حداکثر 10 بطری دوغ مصرف می شود و این داستان یک هفته آن است! معمول است که شیر را نیز درون کیسه پلاستیکی می ریزند. برای شیر هم ظرفی در نظر می گیریم.

اینها نمونه های ساده اما اجرایی هستند. وقتی تفکر پیشگیری حاکم باشد، به تدریج جلوگیری از تولید زباله ها به شکلهای مختلف دغدغه می شود. سرانجام، راهکاری یافت می شود.

شما از تجربه های خود بگویید…بگویید چگونه از تولید زباله پیشگیری می کنید؟

پوست اندازی زنجره

تصور کنید می خواهید پوست بیندازید یا واقعا قالب تهی کنید. با چاقویی از پشت گردن در امتداد ستون فقرات تا کمر را برش می دهید. حالا از این خط پارگی، سر، دستان، شکم و پاهای خود را بیرون می کشید. فراموش نکنید قبل از اینکار، باید دستان و پاهای خود را محکم به جایی متصل کنید تا وقتی تقلا میکنید و با فشار خود را از قالب جدا می کنید، قالب و خود شما سرنگون نشوید. جالب است نه!

این همان کاری است که زنجره ها اواخر بهار انجام میدهند. ضرب المثل «پوست انداختیم» نیز کنایه از سختی کار و طولانی بودن آن است.

چند سالی بود که قالب یا همان پوست زنجره ها را روی درختان پرتقال می دیدیم اما خودشان را نه. اینبار، شبی موفق شدیم. آنقدر هیجان داریم که مدتها عکس می گیریم تا یکی به خوبی این یکی می شود.

زنجره ها بیش از یک نوع صدا می سازند. هدف اصلی آواز خوانی زنجره، برای جلب توجه حشره ماده برای جفت گیری است. صداهای دیگر برای ارتباط یا هشدار خطر است.

بیش از ۱۵۰۰ نوع زنجره در دنیا وجود دارد. چندین سال عمر می کنند. لارو این حشره، ریشه درختان را سوراخ می کند و از شیره آن تغذیه می کند.

اینها چندین سال عمر میکنند. نوعی از آنها تا ۱۷ سال.

در بیرجند نوعی زنجره به نام تژق را مثل تخمه آفتاب‌گردان بو می‌دهند و میخورند. باید خوشمزه باشد.

گرگها، نگهبان زندگی

وقتی حیواناتی چون یوزپلنگ، گرگ و پرندگان شکاری را می کشیم یعنی خود کشی می کنیم! چگونه؟

در یک زنجیره غذایی وقتی راس هرم سالم است و جمعیت مناسبی دارد یعنی تمام زنجیره کیفیت زندگی مطلوبی دارد و چرخه حیات در تعادل است. پس نگهداری و امنیت آنها اولویت است.

وقتی پلنگی را کشتیم یعنی قوچ ها و گوزن ها، درختان و به تدریج زمین، مادر خود را  می کشیم.

تنوع گونه های گیاهی و جانوری، رمز تعادل و حفظ زندگی است. وقتی جنگل فقط زیستگاه گاو و گوسفندان شد، و از آن بدتر، ساختمان سازی شد، به تدریج بیابان می شود.

نگاه کنیم گرگها چگونه زندگی بخش هستند.

تئوری ضایعات صفر در اقامتگاه های بومگردی

اقامتگاه های بومگردی در سراسر جهان تلاش می کنند تا زباله ای تولید نکنند. پیشگیری از ورود مواد بازیافت ناپذیر به محوطه اقامتگاه های بومگردی اصل اول است. دیگر اینکه تمام مواد مصرفی باید قابلیت بازیافت و استفاده مجدد داشته باشند.

در ژاپن و باور مردم اصطلاحی وجود دارد به نام موت-تای-نای MOTTAINAI.  مفهومی که به کمک آن می توان مردم ژاپن و صنعتش را تعریف کرد. همه چیز موهبتی است از طرف خالق، باید شکرگزار آن باشیم و بیهوده تلف نکنیم. تلف کردن هر چیزی، جرم است.

در گیله بوم، درصد بازیافت ضایعات خشک را به 70 درصد رسانده ایم و تمام ضایعات خیس، بازیافت می شوند. در حال حاضر نیز هیچ چاره ای جز پیشگیری از ورود زباله های بازیافت ناپذیر نداریم. از تمام میهمانان ارجمند و آژانس های مسافرتی خواهشمندیم حتی الامکان ظروف پلاستیکی یکبار مصرف و کیسه های پلاستیکی استفاده نکنند و از آنجا که تنها یک کارخانه ذوب شیشه در رشت وجود دارد، نوشیدنی های بسته بندی شده در بطری های شیشه ای را ….، افعال منفی زیاد شد. با طبیعت، مهربان باشیم.

چرا چیپس نمی خوریم؟!

نه! اشتباه نکنید. برای مضرات خود چیپس نمی گوییم! ایندفعه به خاطر بسته بندی است.

این موضوع فکر ما را خیلی مشغول می کند. نتیجه تراوشات ذهنی این می شود که می بینید: چرا چیپس نمی خوریم؟

موضوع چیست؟! ساده اما ظریف: “اقامتگاه های بومگردی وظیفه دارند زباله خود را، خود بازیافت کنند”

چرا چنین گزاره ای، تکلیف شده به این اقامتگاه ها؟ مهمتر اینکه چرا این اقامتگاه ها باید ترویج کنند چنین مفاهیمی را؟

گزاره نخست از دید ما ساده است. اما نکته ظریف این است:

خانواده ها چیپس نمی خرند. فرزندان و کودکانشان نخریدن چیپس را ارزش تلقی می کنند. چرا؟ چون بسته بندی آن بازیافت پذیر نیست؛ یعنی به راحتی به چرخه طبیعت برنمی گردد. سوزاندنش، مواد سمی وارد هوا می کند. جاده ها و کوچه ها را زشت می کند. این جامعه، جبری به شرکتهای بسته بندی کننده وارد می کند. بیم آنست که صرفا به دلیل نوع بسته بندی، دیگر کالایی فروخته نشود. حالا چه پیش می آید؟ شما پیشگویی کنید.

این جبر و این قدرت ما، مطلوب و دلنشین است. راه سبزی به آینده است. بعد تعمیم دهید این مفهوم را به تمام خانواده ها! خانواده های خوبی که مطمئن هستیم به یاری همدیگر، قدرت ایجاد می کنند: نه زور است و نه اسلحه! اراده ای است برای نخریدن.

قدردان تمام این خانواده ها هستیم. ما این خانواده ها را در گیله بوم، زیاد دیده ایم. از آنها و کودکانشان یاد گرفتیم و وظیفه داشتیم آموخته خود را به اشتراک گذاریم.

به بهانه سیزدهم فروردین٬ روز طبیعت

نقش اصلی در تخریب محیط زیست بر عهده زنان است.

خانم مه لقا ملاح، با لقب مادر محیط زیست ایران که اکنون به سن صد سالگی نزدیک می شود می گوید بانوان به دلیل آموزگار و پرورنده بودن نسل انسان، در حفظ محیط زیست و مدیریت زباله ها نقش مهمی دارند.

زنان مخاطب اصلی تبلیغات سرمایه گذاران هستند و خرید خانه نیز مستقیم یا غیر مستقیم به دست آنهاست. بنابراین اگر رفتار بانوان را در مورد حفاظت از زمین درست شکل دهیم، در واقع از محیط زیست و طبیعت حمایت کرده ایم.

وی می گوید تجربه سالیان دراز به من آموخت که راه حل نجات محیط زیست، تنها در خانواده است زیرا همه انسانها به ویژه سیاستمداران و مدیران از همین خانواده ها و دامان مادرشان پرورش می یابند، پس اگر مشکلی هست از پایه و بنیان است.

و سخن جالب خانم مه لقا اینکه بشر اگر میخواهد سالمتر و در تعادل با طبیعت به زندگی خود ادامه دهد باید خود را از قید وسایل مزاحمی چون خودروها در مناطق شهری برهاند.

منبع: ماهنامه فربانو، شماره اول، ص ۵۸ و ۵۹

عنبَر و قنَبر

عروسک عنبر و قنبر، صورتشان با دکمه درست می شد که حالا با در بطری های یکبار مصرف ساخته می شود. بدن، تکه چوبی است و پوشش و لباسش از تکه پارچه های کوچک و رنگارنگ. آفرین بر خاله حوری که از ناچیزترین چیزها، عروسکی زیبا و پرطرفدار می سازد.

روستای عنبروقنبر در نزدیکی “تپه گیان” نهاوند واقع شده است. مردم این روستا از اقوام لر هستند.

کهنسالان روستا می گویند قنبر غلام یزدگرد ساسانی بوده است. برخی عنبر و قنبر را خواهر و برادر و برخی زن و شوهر می‌دانند. آن دو با کشیدن نهری از رودخانه گاماسیاب، آب به روستا آورده، کشاورزی شروع کرده، و روستا را بنیان می کنند. درخت توت کهنسالی در روستا هست که کاشت آن را نیز به عنبر و قنبر نسبت می دهند. این روایتها به صورت نمادین اشاره ای به حضور نیروی زنانه و مردانه در کنار هم برای ایجاد حیات اجتماعی دارد.

این عروسک با همکاری موزه اسباب بازی و عروسک کاشان تولید شده است.

کلیه های زمین

اینها شبیه به اسفنج عمل می کنند. وقتی بارندگی زیاد است از وقوع سیلاب می کاهند و در هنگام خشکی، به مرور آب خود را از دست می دهند.

تراز رودخانه را ثابت نگه میدارند و سطح آنرا پاکیزه می کنند. مواد گیاهی را به آب تزریق می کنند که خوراک ماهی هاست. ایستگاهی برای توقف پرندگان مهاجر هستند تا روزهایی بنشینند و تجدید قوا کنند. همیشه اکو سیستم منطقه را بهبود می بخشند و به دلیل اهمیت زیادی که در فیلتراسیون آب و کنترل جریان آن دارند شبیه به کلیه های بدن عمل می کنند.

با نگاهی به دلتای رودخانه ها می بینیم که رسوبات زیادی از بالادست و حوزه آبگیر رودخانه خورده شده است و به نزدیک دریاها و اقیانوس ها، نشسته است. گیاهانی که در کناره ها و بستر رودخانه رشد می کنند عامل مهمی در کاهش نیروی آب و خوردگی بستر و دیواره رودخانه هستند و به گسترش و حفظ تالابها کمک می کنند.

توان تالابها در جذب و بازیافت نیترات که در مدفوع انسان و حیوانات یافت می شود فوق العاده است. بنابراین نقشی حیاتی در پاکیزه کردن زمین دارند. در برخی کشورها با بوجود آوردن تالابهای مصنوعی، سعی میکنند علاوه بر تصفیه آب، از فرسایش خاک و زمین های کشاورزی جلوگیری کنند.

 دانشمندان زیست شناس بر این باورند که تالابها را به هیچ عنوان نمی توان ارزش گذاری کرد. مسوولان شهرهای نزدیک به تالابهای چمخاله، بوجاق، امیر کلایه و انزلی در گیلان ماموریت کلانی در حفظ حریم و جلوگیری از تخریب و آلودگی تالابها دارند. آبگیرهای کوچک و به ویژه استخرهای طبیعی (سل) که ذخیره گاه آب برای شالیزارها هستند نیز به نوعی در زمره  تالابهای کوچک به شمار می روند. همچون کودکمان از آنها نگهداری کنیم.

 در گیله بوم ما نیز با هدایت آب روشویی و آشپزخانه به کانالی که در آن لایه های خاک، ماسه و گیاهان مردابی نظیر گالی کاشته ایم، از مکانیزمی شبیه به تالابها استفاده کنیم.

چهاردهم بهمن ماه مصادف با دوم فوریه، روز جهانی تالابها را به دوستداران طبیعت و عاشقان آن شادباش می گوییم.

منبع: www.mbgnet.net

تالاب چمخاله

تالاب چمخاله

چرا به ماشین بیشتر از فرزند خود اهمیت می دهیم؟

پنالوسا، شهردار پایتخت کلمبیا است. می گوید فضای عمومی و پیاده‌رو‌های پهن و مناسب و پارکها مظاهر اجرای دموکراسی در جامعه است.

چرا؟ چون تنها مکانهایی هستند که مردم در آنها به صورت افراد برابر با یکدیگر روبرو می شوند. سیاست دولت‌ها را به چالش می‌کشاند آنجا که می‌گوید بودجه فراوان و نامحدودی برای ساخت جاده ها و بزرگراه ها صرف می شود و منابع ناچیزی به ساخت پارکها و پیاده‌رو‌ها اختصاص می‌یابد.

پرسشی اساسی: چرا به محل خواب و تردد ماشین هایمان (پارکینگ ها و جاده ها) بیشتر از محل خواب و بازی کودکانمان اهمیت می دهیم؟ وقتی تعداد خودروها بیشتر می شود از یک نقطه به بعد، خودروها سکون تولید می‌کنند نه تحرک.

انریکو پنالوسا

انریکو پنالوسا

Curitiba buses

۱ ۲ ۳