گردشگر خارجی دنبال چیست و چه چیزی مطلوب و مرادش هست؟

چنانچه دنبال جذب گردشگران خارجی، به ویژه کشورهای اروپایی هستیم مهم است بدانیم:

الف: این گردشگران به ویژه اروپای شمالی و مرکزی، اغلب بهترین و لوکس ترین اقامتگاه ها و هتل ها را رفته اند. لذا ساختن ویلای لوکس یا اقامتگاه مدرن، آنهم در روستاهای کشورمان آب در هاون کوبیدن است.

ب: استان اصفهان و یزد، به دلیل معماری بناها و خانه ها، مطلوب و مورد نظر گردشگران هستند. بنابراین، نگهداری و نوسازی و مرمت خانه های قدیمی با معماری زیگالی در روستاها و سپس شهرها، میتواند شهرستان رودسر را با معماری خاص خودش، مطرح کند و به عنوان جاذبه گردشگری نمایان شود.

پ: بعد از مطرح شدن ساخت تعداد فضایی ۵۰۰۰ اقامتگاه بومگردی در گیلان، موجی از اشخاص مختلف برای ساخت خانه در محیطی بکر و دست نخورده، اقدام کرده اند که بیشترین نیروی ما در گیله بوم، صرف توجیه این افراد مبنی بر دریافت وام نه برای ساخت و ساز جدید، که برای نوسازی خانه های متروکه و قدیمی می شود.

چکیده کلام آنکه:

بسیاری اوقات لازم است کاری نکنیم! بسا مهمانان ما که از ویرانی جنگل های اسکاندیناوی، شمال اروپا و مناطق کوهستانی به ستوهند. نگهداشتن مناطق حیات وحش و جنگلی به صورت دست نخورده، سبب می شود گردشگران تمایل بیشتری برای دیدن و آمدن داشته باشند. بررسی نماییم آیا فقدان گردشگر مناسب در شهرستان رودسر، به دلیل نبود امکاناتی چون هتل و بندر و رستوران شیک و مناسب است یا اینکه نتوانسته ایم پتانسیل این فضا را به درستی معرفی کنیم؟ ما چند اقامتگاه، هتل، مراکز تفریحی و غیره را توانسته ایم به دنیا بشناسانیم؟ ما وقتی هنوز، خود ظرفیت های فرهنگی، تاریخی و مردمی خود را نمی شناسیم قطعا نمی توانیم کاری برای معرفی جهانی این فضاها داشته باشیم.

به فضاها و اماکن متروکه و بیکاره در هر منطقه، توجه کنیم. کارکرد سابق آنها را بشناسیم و دوباره زنده کنیم.

ساخت و ساز جدید را از اولویت بیندازیم و به حفظ، نگهداری و ارتقا وضع موجود بیشتر اهمیت دهیم.

ساخت اقامتگاه های جدید را کنار بگذاریم و در عوض، خانه های موجود را مرمت و بازسازی کنیم. مدل موفقی که در شهر یزد و روستاهای آن اتفاق افتاد و هویت بخشی و حفظ و نگهداری میراث اجدادی، دستور کار قرار گرفت.

ظروف تکبار مصرف، شما بگویید!ا

اینها مشکل اساسی ماست وقتی گردشگران و مهمانان غذا و خوراکشان را در این ظروف مصرف می کنند و ما باید اینها را چربی زدایی کنیم، بشوییم تا اگر توانستیم بازیافت کنیم. طبیعی است چنین چیزی وقت،  انرژی و سرمایه زیادی از ما بگیرد.

زیاد نوشتیم اما اینبار به این نتیجه رسیدیم باید به شما بیشتر گوش دهیم و از شما چاره جویی کنیم.

این پاسخ زوجی دانمارکی بود که بعد از گفتگو در مورد مسایل و مشکلات بازیافتمان، اینگونه گفتند:

برخی اقامتگاه ها، قبل از پذیرش مهمانان، از آنها میخواهند که عضو وبسایت خبری آنها شوند. در این وبسایت، منشور اخلاقی و بایدها و نبایدهای مسافران در حین ورود و خروج از اقامتگاه درج شده است. از جمله اینکه ظروف یکبار مصرف، سفره پلاستیکی، مشمع و غیره با خود به داخل اقامتگاه نیاورد؛ دانه ها و گیاهان یا درختچه های غیر بومی را به محل نیاورند و یا گیاه بومی را از محل خارج نکنند. در واقع دستورالعمل ثبت و پذیرش میهمان منوط به خواندن و آگاهی از بایدها و نبایدها است و بر اساس رعایت شرایط، تعرفه پذیرش و اقامت میتواند تفاوت باشد.

اقامتگاه های بومگردی تنها با مغازه ها و فروشندگانی داد و ستد می کنند یا از سرویس و خدمات نهادهایی بهره می برند که مقید به این اصول باشند و در راستای نگهداری و حفظ محیط زیست تلاش می کنند.

بایدها و نبایدهای پذیرش در اقامتگاه بومگردی| ظروف تکبار مصرف

بایدها و نبایدهای پذیرش در اقامتگاه بومگردی

تلار و پهلوان

دورتادور خانه های گیلانی تا همین چند دهه پیش، تلار داشت. اتاق های خانه، همه به بیرون در و پنجره داشت. معمار گیلانی خوب می دانست خانه را چگونه جانمایی و مهندسی کند تا بیشترین بهره را از کمترین نسیم اطراف برد. تا با اندک وزش باد، خانه از هر طرف، کوران داشته باشد و خنک شود.

گذشت تا فریب تکنولوژی را خوردیم. اسپیلت آمد. دیوارها ایزوگام شد. تلارها از بین رفت. الگوی ساختمان سازی قوطی چوب کبریتی تهران، همه جا جاری شد. حتی گیلان هم با آنهمه شکوه خانه های گالی پوش، چوبی و پوشش زیگالی، سر فرود آورد. معماران کهن، کناره جستند و معماران همراه شدند با ظاهر پسندی ما. این شد که پایه و ارکان معماری گیلان را باطل کردیم.

حالا این اقامتگاه های بومگردی هستند که باید با همراهی همه، معماری قدیم را برگردانند، از دانش نوین بهره برند و دوباره کوران هوا را، از دامنه کوه و پهنه دریا؛ و نه از لایه های پلاستیکی و فلزی کولرها، جاری کنند.

مجتبی روشن بخش یکی از آن همه است. کشتی گیر قاسم آباد در برقراری کندوج کمک کرد، مخزن جمع آوری آب باران را به خوبی برقرار کرد و حالا در ساخت تلار گیله بوم، پیوسته کمک ماست؛ گاهی با چیدن کلان سنگها و گاه با هدایت اسب بارکش آهنین صدساله.

تفکیک زباله

بهینه کردن مصرف انرژی، اساس اغلب فعالیتهای سبز است. در نظر بگیرید چربی غذا و بقایای مرغ و ماهی با بطری های  پلاستیکی مخلوط شده است. برای بازیافت، باید بطری ها شسته شوند و چربی زدایی شود. انرژی فراوانی برای پاکسازی قوطی ها مصرف می شود. علاوه بر انرژی، آب فراوانی حاوی مواد شوینده نیز مصرف می شود. همچنین باعث زحمت مضاعف همنوعان خود شده ایم.

در اقامتگاه های بومگردی، باید مهمانان را به نحوی آگاهانید تا با خود زباله کمتری به اقامتگاه ها بیاورند. در طول اقامت آنها، باید به روش موثری از اهمیت تفکیک و بازیافت زباله سخن گفت. جعبه های رنگی ویژه تفکیک زباله باید در هر اتاقی موجود باشد.

همچنین باید مکان ویژه ای برای تفکیک زباله های خشک و دفن زباله های خیس در نظر گرفته شود.

بهتر است مشوقی برای مهمانانی که زباله های خود را با خود برمی گردانند در نظر گرفته شود. این مشوق میتواند برابر با هزینه ای باشد که برای تفکیک و بازیافت زباله های آنها مصرف می شود.

منبع: دستورالعمل طراحی، ایجاد و راه اندازی اقامتگاه های بومگردی

Unterwegs im Iran

سال پیش بود. خانم و آقایی از یک آژانس مسافرتی آلمانی برای دیدار گیله بوم و آشنایی با کسب و کار زنان روستایی پیش ما آمدند.

گیله بوم را دیدند و غذایی خوردند. بعد، از چند مزرعه و کارگاه چادرشب بافی دیدن کردند. قول دادند برمی گردند و در نشریه خود، در مورد قاسم آباد و زنان، می نویسند.

امسال یک عکاس ایرانی و یک نویسنده آلمانی، زودتر آمدند. جنگل رفتیم. چادرشب بافی دیدیم. مزرعه چای، باغ های پرورش گل و درخت، شالیزار.

رفتند. نوشتند. معرفی کردند. حالا وظیفه ما چه سنگین تا قاسم آبادی، آبادتر و زیباتر از همیشه، به جهان بشناسانیم.

از باران تا درخت

حالا دیگر مسعود را با این عنوان می شناسیم. دوچرخه سواری مازندرانی که روز دوم اقامت در گیله بوم پرسید:
-اگه کاری دارید بگید.
ما هم گفتیم بله، باید چاه عمیقی برای مخزن جمع آوری آب باران بکنیم. مشغول شد با همرکابش و مهمانی از پرتقال، که پیشتر داستانکش را نوشتیم.
مسعود حالا در آلمان تحصیل میکند. مهندسی خانه های سبز. دوباره پیش ما آمد. پنجاه نهال چندساله برگ نو و کاج خمره ای از گیله بوم درآوردیم و به وی هدیه کردیم تا راهی مازندران کنیم و در باغ خود بکارند. این درختان، لانه پرندگان خواهند شد.
مسعود عزیز، خانه های سبز را با درختکاری آغاز کرده است و برای زیباتر کردن آشیانه ها، نهالهایی زینتی نیز از همسایه مهربانمان، خاله فاطمه و آقا مهدی خرید.

درود بر مسعود و همه سبزاندیشان

که مازندران شهر ما یاد باد
بر و بومش همواره آباد باد

بطری بطری جمع شود؛ وانگهی مخزن شود

 حالا زمستان رسیده است و باران و برف می بارد. چهار ماه پیش را به یاد بیاوریم. کمبود آب در قاسم آباد جدی بود.

همیشه به چیزهایی که سریع تبدیل به زباله می شوند فکر می کنیم. اینکه چگونه میتوان از آنها دوباره استفاده کرد. گفته بودیم این بطری های یکبار مصرف را از وسط نصف می کنیم و نشا برگ نو به مهمانان هدیه می دهیم.

 حالا مدتی است این بطری ها، ظرفیت جمع آوری آب باران را افزایش داده اند. بطری ها را از آب باران پر می کنیم و کنار هر درختی میگذاریم. تابستان، وقتی مهمانان و به ویژه کودکان آمدند، به آنها می گوییم بطری ها را باز کنند و درختان را سیراب کنند.

 زمستان، فکر تابستان باشیم. وقتی گاز نبود، ما هیزم زمستان را در تابستان تهیه می کردیم. حالا که باران کم است، آب تابستان را در زمستان تهیه می کنیم.

ظرفیت آبگیری گیله بوم تاکنون
۱۲۵۰۰ لیتر مخزن پلی اتیلن سه لایه
۳۵۰ لیتر گالن پلی اتیلن تک لایه
۱۰۰ لیتر بطری های نیم لیتری تا دو لیتری
مجموع تاکنون: ۱۲۹۵۰ لیتر

تاریخ اندازه گیری: 8 بهمن ماه 96

بطری بطری جمع شود؛ وانگهی مخزن شود

بطری بطری جمع شود؛ وانگهی مخزن شود

تئوری ضایعات صفر در اقامتگاه های بومگردی

تئوری ضایعات صفر

اقامتگاه های بومگردی در سراسر جهان تلاش می کنند تا زباله ای تولید نکنند. پیشگیری از ورود مواد بازیافت ناپذیر به محوطه اقامتگاه های بومگردی اصل اول است. دیگر اینکه تمام مواد مصرفی باید قابلیت بازیافت و استفاده مجدد داشته باشند.

در ژاپن و باور مردم اصطلاحی وجود دارد به نام موت-تای-نای MOTTAINAI.  مفهومی که به کمک آن می توان مردم ژاپن و صنعتش را تعریف کرد. همه چیز موهبتی است از طرف خالق، باید شکرگزار آن باشیم و بیهوده تلف نکنیم. تلف کردن هر چیزی، جرم است.

در گیله بوم، درصد بازیافت ضایعات خشک را به 70 درصد رسانده ایم و تمام ضایعات خیس، بازیافت شده و تبدیل به کود کرمی یا ورمی کمپوست می شوند.

در حال حاضر نیز هیچ چاره ای جز پیشگیری از ورود زباله های بازیافت ناپذیر نداریم. از تمام میهمانان ارجمند و آژانس های مسافرتی خواهشمندیم حتی الامکان ظروف پلاستیکی یکبار مصرف و کیسه های پلاستیکی استفاده نکنند و از آنجا که تنها یک کارخانه ذوب شیشه در رشت وجود دارد، نوشیدنی های بسته بندی شده در بطری های شیشه ای را ….، افعال منفی زیاد شد. با طبیعت، مهربان باشیم.

در اینجا به چند نمونه از بازیافت زباله خشک در گیله بوم اشاره می کنیم:

1-از بطری های خالی برای درز گیری و صداگیری در کنج شیروانی ها، استفاده کردیم.

میتوانیم لابلای آنها کیسه های پلاستیکی بگذاریم تا فشرده تر شوند. برای داشتن نمای بهتر، با پارچه های باطله یا شانه تخم مرغ یا کاهگل، نمای دیداری را اندود کنید.

2-بطری های دوغ را با ظرفی فلزی جایگزین کردیم. هر ظرف ۴ لیتری معادل دو بطری پلاستیکی است. در نظر بگیرید که آخر هفته های تعطیل و شلوغ گیله بوم، حداکثر 10 بطری دوغ مصرف می شود و این داستان یک هفته آن است! معمول است که شیر را نیز درون کیسه پلاستیکی می ریزند. برای شیر هم ظرفی در نظر می گیریم.

جایگزین بطری های دوغ با ظرفی فلزی

جایگزین بطری های دوغ با ظرفی فلزی

 

3-مشمع های پلاستیکی رشته رشته می شوند و در ترکیب با کاه و گل برای عایق کردن دیوارها استفاده می شوند.

نمونه های دیگری از بازیافت زباله خشک:

بی راهه های تکنولوژی

به کمک تکنولوژی، ابزارها و ماشین هایی خلق می کنیم که کارمان را راحت تر کنیم اما همانطور که میدانیم خطرهای آنهم کم نیست.

عکس برداری هوایی و کاوش ها از دشت های بالاکوهی پرو و بولیوی نشان داده است که در حدود ۱۰۰۰ سال پیش از میلاد، در منطقه اطراف دریاچه تی تی کا، حداقل هشتاد هزار کیلومتر مربع اراضی مزروعی وجود داشته که به صورت کرت بندی بلند (raised fields) سامان یافته بود. یعنی سطوحی زراعی که از زمین های اطراف بلندتر است و از خاک‌هایی درست شده که از بستر جوی های آبیاری ایجاد شده است.

این شیوه کشاورزی کاملا با ارتفاع ۴۰۰۰ متری و شرایط منطقه ای و سنت محلی کشت گیاهان غده ای انطباق داشت. اما پانصد سال پیش که اینکاها این منطقه را فتح کردند این روش کشاورزی رها شد.

استفاده از روش های مدرن کشاورزی هم که بر پایه به کارگیری ماشینهای سنگین، کود شیمیایی، آبیاری و گیاهان وارداتی استوار بود در این زیست محیط ناکام ماند.

باستان شناسان وارد شدند و فقط به کمک ابزارهای سنتی تعدادی از کرت های بلند را خاکبرداری و مرتب کردند و در آن سیب زمینی و دیگر گیاهان غده ای سنتی کاشتند.

طی این سالها نه خشکسالی شدید، نه یخبندان و نه سیلهای عظیم هیچ‌یک بر کشتزارها تاثیری نداشت و محصول این مزارع حدود هفت برابر مزارع دیم بوده است.

هم اکنون به واسطه تلاش های باستان شناسان روستاهای زیادی با هزاران نفر جمعیت به روش نیاکانشان کشاورزی می کنند و مساله چاقی به طرز چشمگیری کاهش یافته است!!

منبع: باستان شناسی، اثر پل بان، نشر ماهی

بطری های صدا گیر

از بطری های خالی میتوانیم برای درز گیری و صداگیری در کنج شیروانی ها، استفاده کنیم.

میتوانیم لابلای آنها کیسه های پلاستیکی بگذاریم تا فشرده تر شوند. برای داشتن نمای بهتر، با پارچه های باطله یا شانه تخم مرغ یا کاهگل، نمای دیداری را اندود کنید.

۱ ۲ ۳ ۵